./niwse

“Βρέχει μες την ψυχήηηη μουυυυυ, βρέχει μες την καρδιάαααα μουυυυυ” “Μα, βρεχει μες την καλύβα μου!!!!!!!!”

Καλοκαιρινή μπόρα, ένα υπέροχο πράγμα, χαίρομαι που έχω ασύρματο πληκτρολόγιο και μπορώ να γράφω ενω την βλέπω!

Χαζεύω τους γείτονες απέναντι που τρέχουν α κρύψουν τα πράγματα που έχουν στο μπαλκόνι, θέλω να να αρχίσω να στέλνω μνήματα σε φίλους να τους πω να βγούμε έξω. Και κάπου εδώ ψάχνω να βρω το Am Fenster των City!!

Saulot

Ο πύρετος της άνοιξης

Αχ η άνοιξη…

Πουλάκια, μελισσούλες, λουλουδάκια και τα μυαλά στα κάγκελα !

Πως γίνεται με το που σκάνε μύτη οι πρώτες λιακάδες όλοι να χαζεύουμε ?

Ξαφνικά βλέπεις παντού ζευγαράκια και μπακούρια που θέλουν να ζευγαρώσουν !

Και όσο πλησιάζει το καλοκαίρι η κατάσταση χειροτερεύει. Κάποιοι ελπίζουν πως θα στριμώξουν Ισπανίδες τουρίστριες στις Κυκλάδες, άλλοι πως ίσως επιτελούς κάτι θα γίνει με τον παιδικό τους φίλο πίσω στο χωριό του μπαμπά που πάνε κάθε Αύγουστο, άλλοι ψάχνονται γενικώς…

Η ανάγκη για ζευγάρωμα γίνεται τόσο επιτακτική που παραμερίζει φιλίες, δουλειές, σχολές, άλλες σχέσεις…

Ο πυρετός της άνοιξης δεν αφήνει ανεπηρέαστους ούτε αυτούς που είναι ήδη σε σχέσεις. Αρχίζουν οι σκέψεις, οι αμφιβολίες, η “αξιολόγηση” της σχέσης ως τώρα. Ίσως γιαυτό τόσα ζευγάρια χωρίζουν λίγο πριν έρθει το καλοκαίρι.

Άραγε πριν μερικές χιλιάδες χρόνια, μόλις έλιωναν τα χιόνια έξω από τη σπηλιά να γινόταν το ίδιο πράγμα ?

Ίσως είναι κάποιο αρχέγονο ένστικτο γραμμένο στα γονίδια μας, η ίδια η φύση μας σπρώχνει προς τα εκεί φροντίζοντας για τη διαιώνιση του είδους.

Παιδιά μην ανησυχείτε…άνοιξη είναι, θα περάσει !

Sit back and enjoy the ride.

Τουλάχιστον εγώ αυτό κάνω…

Παράπονα και απορίες….

Την τελευταία Βδομάδα μπλέχτηκα σε μια παράλογη και δυσάρεστη κατάσταση και όλα άρχισαν με μερικές αβάσιμες κατηγορίες….

Όταν κάποιος σε κατηγορεί για κάτι (ότι του έκλεψες το στυλό, ότι του πήδηξες την γκόμενα, ότι είσαι μέρος μιας διαπλανητικής συνωμοσίας εξωγήινων πιγκουίνων που έχει στόχο την καταστροφή του….) πρέπει πρώτα από όλα να έχει αποδείξεις. Οι συμπτώσεις, τα προαισθήματα, ή οι φωνές μέσα στο κεφάλι του δεν είναι αποδείξεις. Εφόσον λοιπόν δεν υπάρχουν αποδείξεις, με πιο δικαίωμα σπιλώνει την υπόληψη σου; Πως μπορείς να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας;

Ζούμε αλήθεια σε μία σύγχρονη Βαβέλ που οι διαπροσωπικές σχέσεις έχουν γίνει τόσο δύσκολες;
Υπάρχει πλέον εμπιστοσύνη στην φιλία;

Είναι τελικά οι τρελοί περισσότερο οπό τους λογικούς;
Γιατί κοντεύει να χαθεί η λογική;
Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που είναι τόσο παρανοϊκοί;

Μάλλον πρέπει να παραδεχτώ ότι είμαι εξωγήινος πιγκουίνος και να πάρω τους συντρόφους μου και να πάω σε άλλο γαλαξία….

I cry when angels deserve to die.

Η καινούργια εβδομάδα υπόσχεται πολλά. Γι αυτό έβαλα στο μάτι και μια μικρή τσάντα…

Σημερινό θέμα: εργασιομανία.

Πώς είναι δυνατόν ένας άνθρωπος x ηλικίας να θεωρεί ότι η δουλειά είναι η ζωή του;
Για να περιορίσουμε λίγο τα δεδομένα.
Δε μιλάω για μια δουλειά που σε γεμίζει, σε ταμία αναφέρομαι.
Εκτός αν γουστάρει να ταλαιπωρεί τους άλλους και να ακούει γκρίνιες.
Μπορεί να είναι και το γεγονός ότι περνάνε χιλιάδες ευρώ από τα χέρια…

Πού πήγε η ζωή; Η σχέση με τους ανθρώπους; Η επαφή με τον κόσμο;

Ζήσε τη ζωή σου άνθρωπε, πώς μπορείς να μιζεριάζεις τόσο και να πιστεύεις ότι ολοκληρώθηκες;

Saulot

Χώρα και χρόνος…

Ενδιαφέρουσα μέρα σήμερα, ξύπνημα πρωνιάτικα και ταξίδι στο Διόνυσο, όχι για κυνήγι αλλά για γύρισμα.

Γενικότερα μου αρέσει η ηθοποιία αλλά την είχα γνωρίσει μόνο από το σανίδι, στην κάμερα είναι διαφορετικά.
Πολύ διαφορετικά, πρώτα απ’ όλα δεν έχει συνοχή, δεν είναι ένα ολοκληρωμένο έργο με μια αρχή, μέση καί τέλος αλλά κομματάκια.
Σε κάνει να νιώθεις άβολα και λίγο σχιζοφρενικά, να μιλάς σε ανθρώπους που δεν είναι εκεί κλπ.

Αλλά θα έχετε νέα από αυτά εν καιρώ οπότε δεν συνεχίζω προς το παρόν.
Θα σταθώ μόνο ότι κυνηγούσαμε τον σκύλο να μην φάει το ρακόρ και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε…

Παρόλο πτώμα, πάω για μπύρες, για να γιορτάσω το τέλος της εβδομάδας!!!!!

Να περνάτε καλά και να προσέχετε.

Saulot

Χρόνος και τόπος…

Τελικά αυτή η εβδομάδα έπρεπε να σβηστεί από ημερολόγιο.
Δεν ξέρω αν είναι ανάδρομος κανένας πλανήτης αλλά καλά θα κάνει να ισιώσει γρήγορα γιατί στραβώνουμε εμείς.

Συνοπτικά μπορεί να αποτυπωθεί σαν failure to communicate.
Εκτός αν ο κόσμος θέλει να παρεξηγείται έτσι απλά, γιατί το κάνει κέφι.

Τελικά μας βολεύει να είμαστε τα θύματα, οι κακόμοιροι, “Λυπηθήτε με κύριε πωλητή, θέλω μια 47 αρα τηλεόραση full HD αλλά δε μπορώ να δώσω παραπάνω από 900 ευρώ”
Αφού το θες ρε φίλε, αλλά δε μπορείς, γιατί το κυνηγάς;
Αλλά είναι εύκολα να πετάξεις το μπαλάκι σε κάποιον άλλο, γιατί τώρα φταίει ο κακός πωλητής, το ακριβό μαγαζί και η @$!%#@ κοινωνία.

Ρε σείς (και σε μένα μιλάω) ΝΙΩΣΤΕ.

Η ζωή ειναι ωραία για να την αναλώνουμε με μιζέριες.

Saulot

Cries from the attic.

Είναι παράξενο να ακούς κραυγές από τη σοφίτα όταν κοιμάσαι, ξυπνάς, πετιέσαι και συνηδητοποιείς οτι δεν έχεις σοφίτα…

Φέτος πέρασαν 70 χρόνια από τον θάνατο του H.P.Lovecraft και χτες πέθανε ο Sir Arthur Clarke και αναλογιζόμενος όλα αυτά, συνηδητοποιώ ότι έχω σοφίτα και μάλιστα γεμάτη με πλάσματα.
Η σοφίτα μου είναι ο δικός μου κόσμος, ένα state of mind περιπέτειας, ηρεμίας και μυστηρίου και λέω να μετακομίσω εκεί πέρα για λίγο καιρό, θα δούμε.

Δεν είμαι πια παιδί, αλλά δε μεγάλωσα ποτέ μου.

Πραγματικά, δεν έχω κάτι άλλο να γράψω, πάλευα όλη μέρα να στήσω το blog όπως θέλω και τώρα είμαι απλά κουρασμένος.
Πάω να νιώσω το κρεββάτι μου.

Saulot